Europrodukt i nie tylko! /2/.

Innym pojęciem charakterystycznym dla euromarketingu jest europrodukt. Pod definicją europrodukty rozumie się produkty konsumpcyjne i inwestycyjne przystosowane do jednolitego wdrożenia na całym obszarze europejskiego rynku wewnętrznego (eurorynku). Z pojęciem europroduktu ściśle powiązana jest strategia europroduktu. Strategia ta dotyczy wszelkich długookresowych działań przedsiębiorstw, ukierunkowanych na zaspokajanie potrzeb eurokonsumentów na eurorynku. W tym miejscu słów kilka o strategii marketingowej na rynku Unii Europejskiej.  Zmieniające się uwarunkowania funkcjonowania przedsiębiorstw w krajach Unii Europejskiej powodują konieczność weryfikacji dotychczas stosowanych przez przedsiębiorstwa strategii.              W tym celu niezbędne jest dokonanie oceny pozycji rynkowej firmy i stworzenie grupy projektowej składającej się z przedstawicieli różnych działów. Procedura stworzenia strategii przewiduje następujące kroki działania:

 -określenie pozycji rynkowej strategicznych jednostek biznesu czyli różnych form działania i grup produktów w warunkach UE,

 -opracowanie kierunków strategii dla poszczególnych grup produktowych,

 -stworzenie koncepcji finansowania działalności europejskiej,

 -optymalizacja wielkości przedsiębiorstwa z punktu widzenia działalności na rynkach Unii Europejskiej,

 -stworzenie koncepcji eurologistyki,

-opracowanie strategii euromarketingu i euroinnowacji,

- określenie zasad zarządzania na rynku Unii Europejskiej.

Przedsiębiorstwa działające na rynku Unii mogą stosować różne strategie, nawet skrajne: od funkcjonowania w lukach rynkowych do działalności na skalę paneuropejską. Paneuropejskie strategie są najczęściej stosowane przez duże transnarodowe przedsiębiorstwa osiągające dzięki temu korzyści skali. Działanie na mniejszych rynkach lokalnych jest okazją dla małych firm, które nie są w stanie prowadzić działalności na całym rynku Unii. Panaeuropejskiej strategii dużych udziałów rynkowych oraz panaeuropejska strategia luk rynkowych ze względu na skalę nie będę poruszał. Natomiast słów kilka o tzw.: strategii markowej.  Na rynku Unii Europejskiej obserwuje się ostatnio rosnące znaczenie wykorzystywania przez firmy znaku towarowego i właściwych strategii markowych. Najczęściej pozycje marek są niejednakowe na różnych rynkach. Często uwarunkowania lokalne wpływają na decyzje przedsiębiorstwa odnośnie strategii markowej. W przypadku decyzji o strategii euromarek przedsiębiorstwa muszą zadecydować czy taką funkcję będzie pełniła jedna z dotychczasowych marek czy też należy stworzyć nową markę. Również dużego znaczenia dla Twojej ewentualnej bytności na „placu boju” Europy może mieć strategia dywersyfikacji asortymentu na rynku. Zmiany zachodzące na rynku Unii Europejskiej często wręcz wymuszają od firm przeanalizowanie swojego asortymentu produktów. Przedsiębiorstwa, które obecnie mają silną pozycję rynkową i produkują lub sprzedają produkty o szerokim asortymencie, muszą dokonać analizy czy w średnim okresie czasu mogą taką pozycję utrzymać. Mogą one rozwijać się i wchodzić z szerokim asortymentem na nowe rynki krajów unijnych lub umiędzynarodowiać mało zróżnicowany asortyment.

Dla Twojej firmy ważna będzie również przyjęta strategia dystrybucji na rynkach Unii Europejskiej

Każde bowiem przedsiębiorstwo podejmując działalność zagranicą musi zadecydować czy organizować eksport we własnym zakresie, skorzystać z usług wyspecjalizowanego przedsiębiorstwa handlu zagranicznego czy agenta eksportowego. Dodatkowo firma musi uwzględnić odmienne reguły do zagranicznych kanałów dystrybucji w zależności od kraju. Podejmując działania na rynku Unii Europejskiej należy zwrócić uwagę na znaczne zróżnicowanie systemów dystrybucji w poszczególnych krajach piętnastki. Najbardziej nowoczesna struktura handlu detalicznego czyli powstawania punktów sprzedaży o dużej powierzchni za miastem oraz sklepów dyskontowych występuje w Niemczech, Francji i Wielkiej Brytanii. Hipermarkety rozwijają się bardzo dynamicznie w Europie Południowej. Wiele firm z Europy Środkowo-Wschodniej decyduje się na sprzedaż swoich produktów pod marką anonimową czyli pod markami dużych i silnych dystrybutorów. Dzieje się tak moim zdaniem, ze względu na ciągle istniejące uprzedzenia do wyrobów z tej części Europy. Zjawisko preferowania towarów rodzimej produkcji nazywane etnocentryzmem konsumenckim oraz rozwój marek własnych dystrybutorów stanowią istotne bariery dla polskich firm w ekspansji na rynki zagraniczne.                                                                                                I na koniec nieco o reklamie eurorynkowej. Twoja firma działając na eurorynku i podejmując decyzje marketingowe odnośnie do prowadzenia kampanii promocyjnej powinna uwzględnić szereg czynników kulturowych wyróżniających poszczególne kraje Unii. Liczne zróżnicowania kulturowe, społeczne, polityczne, ochrony środowiska, bezpieczeństwa, symboliki dotyczącej kolorów i kształtów sprawiają, że prowadzenie jednolitej działalności promocyjnej jest prawie nierealne. Do różnic kulturowych w euromarketingu zaliczyć należy:

 -bariery językowe (niefortunne tłumaczenia  sloganów reklamowych);

 -obyczaje określające mniejszą lub większą popularność produktu w danym kraju;

- wykorzystanie w reklamach elementów emocjonalnych: zadowolenie, śmiech, strach, itp.;

-różnice w stereotypach odzwierciedlane przez postacie dobierane do reklam.

No więc szerokiej drogi!!!